Tioman Lazy Syndrome

November 2, 2011 § 3 Comments

Zon. Zee. Strand. Normaal gesproken zijn dat nou niet bepaald de woorden die in me opkomen als ik denk aan een leuke vakantie. Op het strand liggen bruinbakken doe ik vrijwel nooit, en als ik het doe, verveel ik me al vrij snel. Maar toen was daar Pulau Tioman, which changed the world.

Pulau Tioman (Tioman Island) is een eiland voor de zuidoostkust van Malaysia. Mijn oorspronkelijke doel was Pulau Perhentian, wat voor de noordoostkust ligt, maar in Melaka werd me verteld dat alles daar dicht zou zijn vanwege monsoon season, en dat Pulau Tioman een betere optie zou zijn. Enfin. Pulau Tioman dus. Met de bus naar Mersing gegaan, en vanaf daar de boot genomen naar Air Batang, oftewel ABC. ABC is een dorpje van ongeveer een kilometer lang, aan beide uiteinden ingesloten door junglebedekte heuvels. Vrij klein dus. Het volgende dorp, oftewel het grootste dorp van het eiland, Tekek, is een dik half uur lopen, en de grootste attractie daar is de duty free shop.

Ik had dus ook verwacht dat ik maximaal een dag of 2, misschien 3 op Tioman zou zijn. Totdat ik opeens werd geadopteerd door respectievelijk een Maleier, een stel Fransen,  nog een Maleier, twee geflipte Ieren en een bejaarde Australier. De eerste Maleier heeft me wat van ABC laten zien, met de Fransen heb ik Uno gespeeld en filosofische gesprekken over Celine Dion onder het genot van Tiger Beer gevoerd, de andere Maleier heeft me op z’n scooter ongeveer de hele westkust van het eiland inclusief al z’n vrienden laten zien, waarop de rest van het eiland besloot dat ik zijn vriendin was, de Ieren hebben me laten inzien dat je nooit, nooit van ze kunt winnen met Jameson drinken (vodka daarentegen…), en dat ze erg goed uit hun nek kunnen kletsen, and Australian tagged along with the Irish. All of this combined with an incredibly beautiful island and the pure laziness (which I’ve named TLS: Tioman Lazy Syndrome) that arose from the weather, the sense of timelessness and the Tigers every night made sure two nights turned into three, then four, then five, then six, and it could’ve been a lot more if most people, backpackers and locals alike, hadn’t started to leave the island because the monsoon was starting to hit Tioman in full force. Ah well. I had been lazing around for nearly seven consecutive days now, it was probably time for a change of scenery anyway. Goodbye, Tioman. Leaving was actually hard. But what can you expect, with a view like this?

Till next time.

Until then: hello Kuala Lumpur!

Advertisements

Tagged: ,

§ 3 Responses to Tioman Lazy Syndrome

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

What’s this?

You are currently reading Tioman Lazy Syndrome at Lost in Asia.

meta

%d bloggers like this: