November 19, 2011 § 2 Comments

Aangezien ik nu welgeteld een maand en 2 dagen aan het reizen ben en al een redelijke tijd alleen maar foto’s heb gepost, wordt het toch maar eens tijd voor een behoorlijke update. Bij deze dus. Er zullen ongetwijfeld gaten in m’n verhaal zitten, aangezien bepaalde dingen toch wel een tijdje geleden zijn, maar ach ja.

Kuala Lumpur (KL) dus. Na Tioman was het toch wel erg vreemd om opeens weer in een stad te zijn. Ook al hou ik ontzettend van grote steden, het blijft wennen als je van een relatief stil, relaxt eiland naar een grote, drukke, vreemde stad gaat. De eerste twee dagen in KL waren dus een beetje maf. Beetje rondgelopen, gegeten, en langzaamaan weer aan de stad wennen. Ik sliep toen in een hotel, maar dat is in verhouding toch een aanslag op je budget, dus het werd weer tijd voor een hostel. Leuk hostel gevonden in Chinatown, er werken ontzettend aardige mensen en de sfeer was top, dus uiteindelijk daar 4 a 5 nachten gebleven… (tot zover het plan om maar 3 weken in Maleisie te blijven…)

Ik heb eigenlijk weer vrij weinig gedaan. De enige noemenswaardige dingen zijn mijn bezoek aan de National Art Gallery in het noorden van de stad (getting there was a pain in the ass…), het Textiel museum en de Petronas Towers. De National Art Gallery is een van de weinige musea in KL die moderne kunst exposeert, dus het was erg leuk om wat Maleisische moderne kunst te zien. De binnenkant van het gebouw lijkt op een regelrechte kopie van het Guggenheim in New York: een grote wentel”trap” (lack of better word) die je langs de kunstwerken voert, met een aantal zijvleugels. Ik heb het in ieder geval erg naar m’n zin gehad daar.

Het textielmuseum was erg interessant. Redelijk wat over batik en dergelijke geleerd. Batik is een vorm van textiel bedrukken, die oorspronkelijk uit Indonesie komt. Eerst wordt een patroon in heet kaarsvet op de stof gedrukt met een ijzeren sjabloon, en vervolgens volgen zo’n drie tot vijf verf- en wasbeurten, totdat al het vet eraf gewassen is en de stof gedroogd is. Erg indrukwekkend, en ik kreeg ontzettend zin om het zelf te proberen. Of in ieder geval iets met m’n handen te doen. Ondertussen wachtte ik op bericht van een vriend van m’n vader, Azam, die in de Petronas Towers (hoogste twin towers in de wereld) werkt, of ik naar boven kon. Zelf naar boven gaan was geen optie, aangezien de skybridge op de 41ste verdieping gesloten is voor renovatie tot mid-december. Een aantal dagen later kreeg ik bericht dat ik zijn kantoor kon bezoeken, dus hup, om 5 uur ‘s middags ging ik dus naar boven. Hello 72nd floor view. Not too shabby at all. Azam was erg vriendelijk, en na ongeveer een uur met hem gesproken te hebben werd het toch tijd om afscheid te nemen. Toen waren mijn ideeen een beetje op. Tijd om te vertrekken dus. Maar naar waar? Cameron Highlands? Taman Negara? Beide zijn voornamelijk interessant voor fervente wandelaars, en laat ik dat nou net niet zijn. Zeker met een knie die niet altijd meewerkt tijdens lange tochten. Dat ging ‘m dus niet worden. Penang dan maar. Schijnbaar de food capital van Maleisie, dus dat kon alleen maar goed zijn.

Treinkaartje gekocht, de volgende dag de hele dag in het hostel gelezen (I nearly turned into a piece of furniture) en rond 11 uur ‘s avonds eindelijk de trein naar Butterworth genomen. In de trein heb ik twee Engelsen ontmoet (redelijk gestoord, maar erg grappig), en de een was al twee of drie keer eerder naar Penang geweest. Hij wist dus precies waar ik heen zou moeten, dus ik ben rustig achter hen aangelopen. Ingecheckt en Georgetown, de stad op Penang waar ik sliep, bekeken. Na twee of drie dagen van ditzelfde ritueel begon ik me toch wel een beetje te vervelen. Intussen had ik een aantal keer op couchsurfing.org gekeken of er een event was waar ik naartoe kon. Als je inlogt bij couchsurfing, dan wordt je lokatie gelijk bepaald op basis van je IP adres of iets dergelijks, en dan staat er op je profiel waar je bent. Op de homepage staat dan een balk met een aantal reizigers die in de buurt zijn. Enfin, omdat ik een van de laatste mensen was die had ingelogd, stond ik dus opeens bovenaan die balk. Binnen 5 minuten kreeg ik opeens allerlei mails van gasten die vroegen of ik iemand zocht om de stad te laten zien/iets te drinken/etc. Een aantal ervan waren een beetje sleazy, maar een ervan zag er wel interessant uit. Een man, Ang, organiseerde allerlei culturele activiteiten, en bood aan om eventueel ook wat tempels te laten zien. Uiteindelijk dus met hem afgesproken, en inderdaad, twee tempels en de botanische tuinen later wist ik opeens iets meer over planten, lion dances en couchsurfing. ‘s Avonds zijn we iets gaan eten met een aantal andere couchsurfers, waaronder een Amerikaan die door Zuid-oost Azie aan het lopen is en een Fransman die oorspronkelijk uit Korea kwam maar dat een veel te lang verhaal vond om te vertellen.

De volgende dag niet heel veel gedaan, tot ‘s avonds, want toen ben ik met Ang naar een gehandicaptencentrum gegaan. De volwassenen daar waren eerst een beetje verlegen, maar daarna bleek ik toch razend interessant te zijn. Jingle bells, Old Macdonald en Michael Jackson liedjes gezongen en heel veel knuffels gekregen. Het was best gezellig, maar ik denk toch niet dat dit mijn calling is.

Diezelfde avond heb ik besloten om de volgende dag te vertrekken. Ik moest en zou iets met m’ n handen doen, of beginnen aan m’n university application essays. De vraag was alleen weer: waar moest ik in godsnaam heen? Langkawi, een eiland zo’n 3 uur ten noorden van Penang, was een optie, maar dat zou eigenlijk meer van hetzelfde zijn. Ipoh, een klein stadje met een mooie koloniale wijk, had ook gekund. Maar uiteindelijk dacht ik: ach ja, ik kan ook gewoon teruggaan naar KL. Net zo makkelijk. Het is een grote stad, dus op zoek naar iets te doen zou makkelijk moeten zijn. Zo gezegd, zo gedaan. In hetzelfde hostel als de vorige keer beland, en ontzettend aardige mensen ontmoet, waaronder een Australisch meisje van 19 (eerste persoon die ik ontmoet heb die niet meer dan 4 jaar ouder is dan ik!). Ongeveer twee dagen met haar opgetrokken, wat erg gezellig was. Ik ben met haar ook naar een Indiase kookles geweest, dus ik kan nu samosa’s en dhal curry maken. It was DAMN GOOD.

Ondertussen weer geprobeerd iets met couchsurfers te fiksen, wat eigenlijk best goed gelukt is. Er is een European Union Film Festival in KL, met allerlei Europese art house films. Just my cup of tea. Ik heb toen op het KL gedeelte van CS gepost of iemand mee wilde naar de film, waarop ik een aantal reacties kreeg. Uiteindelijk dus met een hele groep naar een vrij maffe Roemeense film geweest (Europolis). Mafste stuk? De gecensureerde sex- & aankleedscene. Het scherm werd gewoon opeens zwart, maar het geluid bleef aan. Dat was wel vrij grappig. De volgende dag weer naar een film gegaan, een Franse film over Stalin ditmaal, en vervolgens uitgegaan met een aantal CS’ers. Was erg gezellig, en heb weer een hoop nieuwe mensen ontmoet.

Morgen is er een soort muziekfestival in een van de suburbs van KL, dus daar ga ik waarschijnlijk heen. Daarna? Eigenlijk weer geen idee. Ipoh voor een dagje I guess, en dan richting Langkawi misschien. Of ik blijf nog langer hangen in KL, essays afmaken en meer van dat soort vrolijkheden.

Tot de volgende keer!

Advertisements

Tagged: , , , , , , , ,

§ 2 Responses to

  • jessica says:

    heeee kirsty!! we gaan volgende week bij bij bao eten 😛 kom je ook 😀 anyway ik zal een extra bord groente met stukjes brood (je weet vast wel welke dat is… ik ben in ieder geval de naam kwijt) bestellen ter ere van jou! jessica

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

What’s this?

You are currently reading at Lost in Asia.

meta

%d bloggers like this: